آن شب، شب بيست و هفتم رجب بود که محمد (ص) درغار حرا مشغول راز و نياز با خالق محبوب بود، صدای خجسته و با صلابتی را شنيد که او را امر به خواندن کرد. بخوان به نام پروردگارت كه آفريد. همان كه انسان را از خون بسته اى خلق كرد. بخوان كه پروردگارت از همه بزرگوارتر است، همان كه به وسيله قلم تعليم نمود و به انسان آنچه را نمىدانست، ياد داد...
ستاره اي بدرخشيد و ماه مجلس شد دل رميده ما انيس ومونس شد، نگارمن که به مکتب نرفت و خط ننوشت بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد، ببوی او دل بيمار عاشقان چو صبا فدای عارض نسرين و چشم نرگس شد...
بعثت انقلاب بزرگ برضد جهل، گمراهى، فساد و تباهى است. محمد (ص) به مرز چهل سالگی رسيده بود او هر ساله سه ماه رجب وشعبان ورمضان را در غار حرا (كوهى در شمال مكه) به عبادت مي گذرانيد. آن شب، شب بيست و هفتم رجب بود که محمد (ص) درغار حرا مشغول راز و نياز با خالق محبوب بود، صدای خجسته و با صلابتی را شنيد که او را امر به خواندن کرد. بعد از سه مرتبه پيامبر نيز با او خواند...
آري چه شروع زيبا و کاملی. اين آيات از خواندن، خلقت، کيفيت خلقت، شکر و سپاس، علم و دانش و ... سخن گفته است، گويي باور خلقت اگر با علم و دانش عجين شود، انسان را به اوج آگاهی می رساند...
ادامه مطلب+ نوشته شده در شنبه
1390/04/11ساعت توسط م.ع.رهـــا
|
در زمانی نه چندان دور عدهای با نام شیخیه و در لباس دفاع از تشیع تا آنجا که توانستند به زشت نمایی چهره تشیع مدد رسانیدند. این گروه از طریق افکار غالیانه و خرافی از بقایا و رسوبات عقاید فرقهای منحرف قدیم مانند اسماعیلیه خود را به جامعه شیعی میبستند و در کسوت تجدید برخی سنن و رسوم عامیانه و جاهلانه که مدتها به برکت مبارزات و مجاهدات سلف صالح و بزرگان شریعت متروک و مهجور بود، در اثر رواج افکار خرافی این گروه و اعتقاد به اینکه قائم به زودی ظهور خواهد کرد، چنان در اذهان رخنه نمود که از پای منبر چنین افرادی علی محمدباب مدعی امام زمانی میگردد. این افکار باطنیگرایی که در واقع گرایش جدید فلسفی و عرفانی شیعه بود به شدت از جهانشناسی صوفیانه محیالدین ابن عربی متأثر بود.
از موضوعات جنجال برانگیز در عقاید شیخیه، اعتقاد به «رکن رابع» است. اکثراً آن را به سیدکاظم رشتى نسبت مىدهند. مقصود از رکن رابع، آن است که در میان شیعیان، شیعه کاملى وجود دارد که واسطه فیض میان امام عصر(عج) و مردم است. آنان اصول دین را چهار تا مىدانند: توحید، معاد، امامت و رکن رابع. آنان، معاد و عدل را از اصول عقاید نمىشمارند زیرا اعتقاد به توحید و نبوت، خود مستلزم اعتقاد به قرآن است و چون در قرآن عدالت خدا و معاد ذکر شده است، لزومى ندارد که این دو اصل را در کنار توحید و نبوت قرار دهیم.
همان گونه که ملاحظه شد، این عقیده، برخلاف عقاید شیعه است و مسلمانان به طور عموم، معاد را از اصول دین مىدانند. شیعه به خاطر برداشتهاى ناصواب عدهاى از متکلمان، به عدل الهى، اهمیت ویژهاى مىدهد. طرح «رکن رابع» موجب اختلاف و انشعاب شیخیه گردید و پس از اندکى، دستاویزى براى ادعاى جدید به نام «بابیت» شد...
ادامه مطلب+ نوشته شده در جمعه
1390/02/23ساعت توسط م.ع.رهـــا
|
ضرورت توجه به نیازهای اقتصادی کشور و رسیدن به نصابهای مورد نظر که معمولاً در برنامههای بلندمدت و کوتاهمدت برای اقتصاد کشور تعیین میشود، همواره جزو برنامههای جاری مسئولان سیاسی و اقتصادی کشور بوده و هست، بنابراین از این منظر سال 90 نمیتواند با سالهای قبل و بعد از آن تفاوتی داشته باشد، اما شناخت چرایی انتخاب شعار سال 90 به نام «جهاد اقتصادی» توسط مقام معظم رهبری آن هم در سومین سال از دهه چهارم عمر با برکت انقلاب اسلامی که به دهه پیشرفت و عدالت نامگذاری شده است، به طور قطع مسئولان و آحاد مردم ایران را در تحقق عملی این شعار مصممتر خواهد ساخت.
مقام معظم رهبری در بیانات خود در جمع زائران و مجاوران حرم رضوی در اول فروردینماه سال جاری با اشاره به اینکه ممکن است سرفصلهای مهم دیگری در کشور نظیر تحول در نظام اداری، تحول در آموزش و پرورش، جایگاه علوم انسانی در دانشگاهها و مسائل مربوط به فرهنگ عمومی و اخلاق در جامعه و ... دارای اهمیت باشند، میفرمایند: «امروز در این برهه از زمان، مسئله اقتصادی از همه مسائل کشور فوریت و اولویت بیشتری دارد. اگر کشور عزیز ما بتواند در زمینه مسائل اقتصادی یک حرکت جهادگونهای انجام بدهد، این گام بلندی را که برداشته است، با گامهای بلند بعدی همراه کند، بلاشک برای کشور و پیشرفت کشور و عزت ملت ایران تأثیرات بسیار زیادی خواهد داشت».
متناسب با این رهیافت مقام معظم رهبری و سایر رهنمودهای ایشان، چرایی وجه تسمیه امسال به نام جهاد اقتصادی را در چند مؤلفه اساسی میتوان یافت:
ادامه مطلب+ نوشته شده در جمعه
1390/01/19ساعت توسط م.ع.رهـــا
|
